السلام عليك يا صاحب الزمان :
هيچ كس را به اندازه تو اذيت نكرديم . بيش از هزار و صد و شصت سال منتظر ماندي تا ما بفهميم كه ( بي همگان به سر شود    بي تو به سر نمي شود ) تا بفهميم بدون تو هيچيم و كاري نمي توانيم بكنيم . تا باور كنيم كه تا تو نباشي هميشه گرفتار رنج و فساد و ظلم هستيم . منتظر ماندي تا براي آمدنت كاري كنيم و موانع را برداريم . منتظر ماندي تا لياقت پيدا كنيم و دردمندانه و دلسوزانه فرمودي كه  : اگر شيعيان ما ، كه خداوند بر انجام طاعت موفقشان بدارد ، در وفا كردن به عهد ما همدل بودند ، مباركي ملاقات ما از آنها به تأخير نمي افتاد و سعادت ديدار همراه با معرفت ما به سوي آنها مي شتافت . پس ما را از آنها پوشيده نمي دارد ، مگر همان چيزهايي كه از آنها به ما مي رسد و ما دوست نداريم و از آنها انتظار نداريم .    بحار الانوار ج 53 ص 177