فصل پنجم وضعيت اقتصادى جهان در عصر ظهور

فصل پنجم: وضعيت اقتصادى جهان در عصر ظهور



الف) كمبود باران و باريدن باران‏هاى بى‏موقع
ب) خشك شدن درياچه‏ها و رودها
ج) شيوع گرانى، گرسنگى، فقر و كساد تجارت
د) مبادله زنان در مقابل مواد غذايى

از روايات اين فصل استفاده مى‏شود، كه بر اثر گسترش فساد و تباهى‏ها و از بين رفتن رحم و عاطفه و ايجاد جنگ، جهان از نظر اقتصادى در وضعيت بدى به سر خواهد برد؛ به‏طورى كه آسمان نيز بر آنان رحم نمى‏كند و نزول باران كه رحمت الهى است نيز براى آنان به غضب تبديل شده، ويرانگر مى‏شود.
آرى، در آخر الزمان باران كم مى‏شود و يا در غير موسم فرود مى‏آيد و باعث نابودى كشاورزى مى‏گردد. درياچه‏ها و رودخانه‏ها خشك مى‏گردد و زراعت‏ها به‏بار نمى‏نشيند و تجارت از رونق مى‏افتد.فقر و گرسنگى گسترش مى‏يابد تا آن‏جا كه افراد براى سيركردن شكم خود، دختران و زنانشان را به بازار مى‏آورند و آنان را با كمى غذا عوض‏مى‏كنند.

الف) كمبود باران و باريدن باران‏هاى بى‏موقع


پيامبر گرامى اسلام(ص) مى‏فرمايد: «زمانى بر مردم فرا رسد كه خداوند باران را درفصل‏و موسمش حرام مى‏گرداند و باران نازل نمى‏شود و آن را در غير موسمش فرومى‏فرستد».(1)
اميرمؤمنان(ع) مى‏فرمايد: «... باران در فصل گرما و تابستان مى‏بارد».(2)
امام صادق(ع) در اين باره مى‏فرمايد: «پيش از ظهور حضرت قائم(عج) سالى خواهدبود كه باران‏هاى بسيارى مى‏بارد و ميوه‏ها را از بين مى‏برد و خرماها را بر نخل‏ها فاسد مى‏كند؛ پس در آن دوران دچار شك و شبهه نشويد».(3)
اميرمؤمنان(ع) مى‏فرمايد: «... باران‏ها كم مى‏شود تا جايى كه نه زمين بذرى را مى‏روياند و نه آسمان بارانى مى‏بارد؛ در اين هنگام مهدى(عج) ظهور مى‏كند».(4)
عطاء بن يسار مى‏گويد: «از نشانه‏هاى قيامت اين است كه باران مى‏بارد، ولى زراعتى نخواهد روييد».(5)
امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «... زمانى كه حضرت قائم(عج) و اصحابش قيام كنند، آب بر روى زمين ناياب است و مؤمنان با ناله و زارى از درگاه الهى، آب طلب مى‏كنند تا آن كه خداوند بر آنان آب نازل مى‏كند و آنان مى‏نوشند».(6)

ب) خشك شدن درياچه‏ها و رودها


پيامبر اكرم(ص) مى‏فرمايد: «شهرهاى مصر در اثر خشكى رود نيل، ويران مى‏شوند».(7)
ارطات مى‏گويد: «در آن هنگام، فرات، رودخانه‏ها و چشمه‏ها خشك مى‏شوند».(8)
نيز آمده است: «آب درياچه طبرستان خشك مى‏شود و نخل‏هاى خرما ثمر نمى‏دهد و آب چشمه «زعر» - كه در شام است - به زمين فرو مى‏رود».(9)
هم‏چنين آمده است: «... رودخانه‏ها خشك مى‏شوند و گرانى و قحطى سه سال، به درازا مى‏كشد».(10)

ج) شيوع گرانى، گرسنگى، فقر و كساد تجارت


مردى از پيامبر(ص) پرسيد: اى رسول خدا(ص)! قيامت چه وقت بر پا خواهد شد؟ فرمود: «كسى كه مورد سؤال قرار گرفته (خود پيامبر) از سؤال كننده (آن مرد) در اين زمينه آگاه‏تر نيست، ولى قيامت داراى نشانه‏هايى است: يكى از آنها تقارب بازارهاست». پرسيد: تقارب بازارها چيست؟ فرمود: «كساد بازارها و تجارت و بارش باران بدون آن كه گياهان و محصولاتى برويد».(11)
اميرمؤمنان(ع) به ابن‏عباس فرمود: «تجارت و معاملات زياد مى‏شود، ولى بهره‏اى اندك نصيب مردم مى‏گردد و پس از آن قحطى سختى رخ مى‏دهد».(12)
محمد بن مسلم مى‏گويد: از امام صادق(ع) شنيدم كه فرمود: «پيش از ظهور حضرت قائم(عج) از سوى خداوند براى مؤمنان نشانه‏هايى است». گفتم: خدا مرا فداى تو گرداند؛ آن نشانه‏ها كدام است؟ فرمود: «آنها همان گفته خداوند است كه فرمود: «(ولنبلونّكم بشى‏ء من الخوف و الجوع و نقص من الأموال و الأنفس و الثمرات و بشّر الصابرين؛ (13) و شما (مؤمنان) را (پيش از ظهور قائم(عج)) به چيزى از ترس و گرسنگى و كمى دارايى‏ها و جان‏ها و ميوه‏ها مى‏آزماييم؛ پس صابران را مژده ده)» آن‏گاه فرمود: «خداوند مؤمنان را به‏سبب ترس از پادشاهان بنى فلان در دوران پايانى حكومت‏شان مى‏آزمايد و مراد از گرسنگى، گرانى قيمت‏هاست و منظور از كمى دارايى‏ها، كساد تجارت و كمبود درآمد است و مقصود از نقصان جان‏ها، مرگ‏هاى فراوان و سريع و پى در پى است و مراد از كمبود ميوه‏ها، كمبود عايدات و محصولات كشاورزى است. پس صابران را بشارت باد به تعجيل ظهور قائم(عج) در آن هنگام».(14)
و به نقل از اعلام الورى، قلّة المعاملات به معناى كساد بازار و كمى داد و ستد است.(15)
امام صادق(ع) مى‏فرمايد: «... در آن هنگام كه سفيانى خروج مى‏كند، مواد غذايى كم‏شده، قطحى به مردم مى‏آورد و باران كم مى‏بارد».(16)
ابن مسعود مى‏گويد: هنگامى كه تجارت‏ها از بين برود و راه‏ها ويران گردد، مهدى(عج) ظهور مى‏كند.(17)
شايد وضعيت بد بازار در آن زمان، معلول ويرانى مراكز توليد و صنعت، كم شدن نيروى انسانى، كاهش قدرت خريد، قحطى، ناامنى راه‏ها و ... است.
در مسند احمد آمده است: پيش از ظهور مهدى(عج) سه سال مردم دچار گرسنگى شديد مى‏شوند.(18)
ابوهريره مى‏گويد: واى بر اعراب از شرّى كه به آنان نزديك مى‏شود؛ گرسنگى شديدى رخ مى‏دهد و مادران از گرسنگى فرزندان خود، به گريه مى‏افتند.(19)

د) مبادله زنان در مقابل مواد غذايى


عمق فاجعه قحطى و گرسنگى پيش از ظهور به اندازه‏اى است كه گروهى مجبور مى‏شوند دختران خود را براى خوراك اندكى معامله كنند.
ابومحمد از مردى از اهل مغرب روايت مى‏كند: مهدى ظهور نمى‏كند تا آن كه شخص (از شدت فقر و تنگ دستى) دختر يا كنيز زيباى خود را به بازار مى‏آورد و مى‏گويد: كيست كه اين دختر را از من بخرد و در برابر آن خوراك بدهد؟ در اين شرايط است كه مهدى(عج) ظهور مى‏كند.(20)

2. جامع الاخبار، ص‏150؛ مستدرك الوسائل، ج‏11 ص‏375.
3. دوحة الانوار، ص‏150؛ الشيعة و الرجعه، ج‏1، ص‏151؛ كنز العمّال، ج‏14، ص‏241.
4. مفيد، ارشاد، ص‏361؛ طوسى، غيبة، ص‏272؛ اعلام الورى، ص‏428؛ خرائج، ج‏3، ص‏1164؛ ابن‏طاووس، ملاحم، ص‏125؛ بحارالانوار، ج‏52، ص‏214.
5. ابن‏طاووس، ملاحم، ص‏134.
6. عبدالرزاق، مصنّف، ج‏3، ص‏155.
7. دلائل الامامه، ص‏245.
8. بشارة الاسلام، ص‏28.
9. ابن‏حمّاد، فتن، ص‏148.
10. بشارة الاسلام، ص‏191؛ الزام الناصب، ص‏161.
11. بشارة الاسلام، ص‏98.
12. الترغيب و الترهيب، ج‏3، ص‏442.
13. ابن‏طاووس، ملاحم، ص‏125.
14. بقره (2) آيه 155.
15. كمال الدين، ج‏2، ص‏650؛ نعمانى، غيبة، ص‏250؛ مفيد، ارشاد، ص‏361؛ اعلام الورى‏، ص‏456؛ عياشى، تفسير، ج‏1، ص‏68.
16. اعلام الورى، ص‏456.
17. ابن‏طاووس، ملاحم، ص‏133.
18. الفتاوى الحديثيه، ص‏30، متقى هندى، برهان، ص‏142؛ عقد الدرر، ص‏132.
19. ابن‏ماجه، سنن، ج‏2، ص‏1363.
20. كنز العمّال، ج‏11، ص‏249.
21. ابن‏طاووس، ملاحم، ص‏59.

چشم اندازى به حكومت مهدى (عج) ، نجم الدين طبسى